Skontaktuj się z nami

Gimnazjum Nr 55
z Oddziałami Integracyjnymi
im. Jana Bytnara ps. „Rudy” w Warszawie

adres: Aleja Wojska Polskiego 1A

            01-524 Warszawa

tel.: +48 22 839 07 45

e-mail:    Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Ogłoszenie

Szanowni Państwo

 

Drugi listopada 2017 r. jest dniem wolnym od zajęć dydaktycznych
 

 

Szanowni Państwo

 

UPRZEJMIE INFORMUJEMY, ŻE OD 1 WRZEŚNIA ZMIENIŁ SIĘ NUMER RACHUNKU.
WSZYSTKIE OPŁATY PROSZĘ WPŁACAĆ NA RACHUNEK O NUMERZE:

57 1030 1508 0000 0005 5096 3020
z dopisaniem DBFO -SP 392

Ogłoszenie

Szanowni Państwo,

 

Osoby zainteresowane Kartą Kwalifikacyjną Uczestnika Wypoczynku proszone są o zapoznanie się z poniższymi załącznikami

Opłaty za żywienie dzieci podczas "Lata w mieście", proszę wpłacać na konto bankowe 93 1030 1508 0000 0005 5096 3051. Potwierdzenie wpłaty proszę dostarczyć razem z kartą kwalifikacyjną do sekretariatu lub pokoju nr 3.

Karta Ucznia - Już od 1 września!


Już od 1 września!


Dowiedz się więcej!

 

Dziennik elektroniczny

Subskrypcja mailowa

Na co stawiamy?

Economy


Nasi uczniowie nie wracają z zawodów bez medali. Chlubą i dumą rodziców oraz nauczycieli są sukcesy pływaków przywożących z turniejów lokalnych i międzynarodowych złoto i srebro.

Culture

Integracja

Uczniowie odnoszą sukcesy, wygrywają konkursy i olimpiady.

Learning

Proponujemy bezpłatną naukę 6 języków: angielskiego, niemieckiego, francuskiego, rosyjskiego, włoskiego oraz hiszpańskiego.

Chemia

 PRZEDMIOTOWY   SYSTEM   OCENIANIA   NA   LEKCJACH   CHEMII  

W   GIMNAZJUM   NR   55

 

Cele kształcenia:

1. Pozyskiwanie,przetwarzanie i tworzenie informacji.

Uczeń pozyskuje i przetwarza informacje z różnorodnych źródeł z wykorzystaniem technologii informacyjno – komunikacyjnych.                                 

2. Rozumowanie i zastosowanie nabytej wiedzy do rozwiązywania problemów. Uczeń

Uczeń opisuje właściwości substancji i wyjaśnia przebieg prostych procesów chemicznych; zna  związek właściwości różnorodnych substancji z ich zastosowaniem i ich wpływ na  środowisko naturalne; wykonuje proste obliczenia dotyczące praw chemicznych.

3. Opanowanie czynności praktycznych.

Uczeń bezpiecznie posługuje się prostym sprzętem laboratoryjnym i podstawowymi odczynnikami chemicznymi; projektuje i przeprowadza proste doświadczenia chemiczne.

 

Cele oceniania:

Ocenianie i sprawdzanie jest integralnym elementem procesu nauczania i powinno występować      w różnych formach oraz we wszystkich jego etapach.

Ocenianie wewnątrzszkolnych osiągnięć edukacyjnych uczniów, polega na rozpoznaniu przez nauczyciela poziomu i postępu w opanowaniu przez ucznia wiadomości w stosunku do wymagań edukacyjnych wynikających z programu nauczania.

Celami sprawdzania osiągnięć uczniów na różnych ogniwach lekcji są:

  • dostarczanie informacji o stopniu opanowania wiedzy i umiejętności przez ucznia na danym etapie kształcenia,
  • wykrycie luk i błędów w wiedzy ucznia,
  • wskazanie uczniom w jaki sposób mogą luki w wiedzy uzupełnić, a błędy poprawić,
  • uwzględnianie zaangażowania, staranności i wkładu pracy ucznia,
  • wdrażanie uczniów do samooceny i umiejętności planowania nauki,
  • prognozowanie przyszłych wyników nauczania,
  • motywowanie ucznia do dalszej pracy,
  • pomoc przy planowaniu czynności nauczycielskich i opracowywaniu scenariuszy działań dydaktycznych,
  • wskazanie nauczycielowi konieczności zmiany, modyfikacji czy też kontynuacji metod pracy z uczniem.

Uczeń oceniany jest za prace pisemne, odpowiedzi ustne, pracę na lekcji, prace domowe, prace dodatkowe zgodnie z zasadami WSO i podstawą programową z przedmiotu chemia.

 

1. Ocenę semestralną/roczną wystawia nauczyciel z co najmniej trzech ocen cząstkowych.

2. Oceny cząstkowe uczeń otrzymuje za:

  • prace pisemne (prace klasowe, testy lub sprawdziany) na zakończenie działu – przynajmniej dwie w semestrze - WAGA 5
  • kartkówki (10-15 minutowe) obejmujące materiał nie większy niż trzy ostatnie tematy lekcji - WAGA 3
  • wewnątrzszkolne i zewnętrzne egzaminy/testy zapowiedziane przez nauczyciela – WAGA 6
  • odpowiedzi ustne z bieżącego materiału nauczania oraz z materiału powtórzeniowego - WAGA 3
  • prace domowe - WAGA 1
  • pracę na lekcji - WAGA 2
  • prace dodatkowe (obowiązkowe i nadobowiązkowe) - WAGA 2
  • udział w konkursach przedmiotowych - WAGA 2

 

3. Na ocenę cząstkową składa się również zbiorcza ocenaprzejawów aktywności ucznia, zaznaczanych symbolicznie przez „+” lub „-”. Trzy „+” stanowią ocenę bardzo dobrą, zaś trzy „-” ocenę niedostateczną.

  • „+” uczeń może uzyskać m.in. za:
    • aktywny udział w lekcji
    • rozwiązanie problemu o ponadprzeciętnej skali trudności
    • rozwiązanie zadania domowego dla „chętnych”
    • „-” uczeń może uzyskać m.in. za:
      • brak zaangażowania w zajęcia lekcyjne

 

4. Zeszyt przedmiotowy i zeszyt ćwiczeń  powinny być prowadzone starannie, nauczyciel ma prawo wglądu do zeszytu/ćwiczeń i jego ocenę.

5. Każdy sprawdzian i praca klasowa jest zapowiedziana i poprzedzona lekcją powtórzeniową.

6. Każdą pracę klasową/sprawdzian należy napisać. Uczeń nieobecny musi ją napisać w ciągu 2 tygodni od dnia pojawienia się w szkole (w godzinach konsultacji nauczyciela lub w terminie z nim uzgodnionym). Jeżeli uczeń nie przystąpi do pisania pracy w wyznaczonym terminie, nauczyciel ma prawo do przeprowadzenia jej na pierwszej lekcji, na której uczeń jest obecny.

7. Każdą pracę klasową/sprawdzian można jednorazowo poprawić w terminie 2 tygodni od oddania ocenionych prac (w godzinach konsultacji nauczyciela lub w terminie z nim uzgodnionym ). Ocena z poprawy jest wpisywana do dziennika obok pierwszej oceny oraz brana jest pod uwagę razem z pierwszą oceną podczas wystawiania oceny semestralnej.

8. Uczeń może zgłosić nieprzygotowanie do lekcji 1 raz w semestrze bez podania przyczyn (nieprzygotowanie zgłoszone powinno być w czasie sprawdzania listy obecności). Nie dotyczy to lekcji, na które zapowiedziano pracę pisemną. Powstałe braki jest zobowiązany uzupełnić na następną lekcję (w przypadku ponownych braków uczeń dostaje ocenę niedostateczną).

9. Uczeń, który odmawia odpowiedzi pisemnej lub ustnej otrzymuje ocenę niedostateczną.

10.  Każdy nieobecny na lekcji uczeń ma prawo wglądu do swoich prac tylko w czasie przerw lub konsultacji.

11.  Prace domowe muszą być samodzielną pracą ucznia.

12.  W ocenie prac dodatkowych oprócz poprawności merytorycznej oceniany jest też sposób jej prezentowania.

13.  Nauczyciel uwzględnia wszelkie informacje, zwolnienia od rodziców tylko gdy są wpisane w dzienniczku ucznia lub zeszycie przedmiotowym.

14.  Ocena z przedmiotu nie jest średnią arytmetyczną wszystkich ocen. Każda ocena ma swoją „wagę" zgodną z WSO i wraz z nią uwzględniana jest przy ustalaniu oceny końcowej.

15.   Ocenę roczną nauczyciel wystawia na podstawie wyników ucznia za oba semestry.

16.  Poprawa oceny semestralnej/rocznej odbywa się na warunkach określonych przez nauczyciela, zgodnie ze WSO.

17.  Każdy uczeń zobowiązany jest do posiadania na lekcji:

  • zeszytu przedmiotowego
  • zeszytu ćwiczeń
  • podręcznika
  • zbioru zadań
  • długopisu

Brak wyżej wymienionych rzeczy jest równoznaczny z nieprzygotowaniem do zajęć.

 

18.   Dla oceny sprawdzianów pisemnych i prac klasowych stosuje się następującą skalę procentową:

 

            w zakresie skali ocen celujący - niedostateczny:

            95 % - 100 %          CELUJĄCY

            85 % - 94 %            BARDZO DOBRY

            70 % - 84 %            DOBRY

            50 % - 69 %            DOSTATECZNY

            35 % - 49 %            DOPUSZCZAJĄCY

            0 % - 34 %              NIEDOSTATECZNY

 

            w zakresie skali ocen bardzo dobry - niedostateczny:

            91 % - 100 %          CELUJĄCY

            79 % - 90 %            BARDZO DOBRY

            70 % - 84 %            DOBRY

            56 % - 78 %            DOSTATECZNY

            35 % - 55 %            DOPUSZCZAJĄCY

            0 % - 34 %              NIEDOSTATECZNY

 

19.  Sprawdzian może zawierać zadania dodatkowe, których rozwiązanie umożliwia podwyższenie otrzymanej oceny o jeden stopień.

20. Wymagania edukacyjne:

Treści nauczania - wymagania szczegółowe

1. Substancje i ich właściwości. Uczeń:

  • opisuje   właściwości   substancji   będących głównymi składnikami stosowanych na co dzień produktów np. soli kamiennej, cukru, mąki, wody, miedzi, żelaza; wykonuje do­ świadczenia, w których  bada właściwości wybranych substancji;
  • przeprowadza obliczenia z wykorzystaniem pojęć: masa, gęstość i objętość;
  • obserwuje mieszanie się substancji; opisuje ziarnistą budowę materii; tłumaczy, na czym polega zjawisko dyfuzji, rozpuszczania, mie­szania, zmiany stanu skupienia; planuje do­ świadczenia potwierdzające ziarnistość ma­terii;
  • wyjaśnia   różnice  pomiędzy  pierwiastkiem a związkiem chemicznym;
  • klasyfikuje pierwiastki na metale i niemetale; odróżnia metale od niemetali na podstawie ich właściwości;
  • posługuje się symbolami (zna i stosuje do zapisywania wzorów) pierwiastków: H, O, N, Cl, S, C, P, Si, Na, K, Ca, Mg, Fe, Zn, Cu, Al, Pb, Sn, Ag, Hg;
  • opisuje cechy mieszanin jednorodnych i nie­ jednorodnych;
  • opisuje proste metody rozdziału mieszanin i wskazuje te różnice między właściwościami fizycznymi   składników   mieszaniny,   które umożliwiają   ich    rozdzielenie;    sporządza mieszaniny i rozdziela je na składniki (np. wody i piasku, wody i soli kamiennej, kre­dy i soli kamiennej, siarki i opiłków żelaza, wody i oleju jadalnego, wody i atramentu).

2. Wewnętrzna budowa materii. Uczeń:

  • odczytuje z układu okresowego podstawo­ we informacje o pierwiastkach (symbol, naz­wę, liczbę atomową, masę atomową, rodzaj pierwiastka - metal lub niemetal);
  • opisuje i charakteryzuje skład atomu (jądro: protony   i   neutrony,   elektrony);   definiuje elektrony walencyjne;
  • ustala liczbę protonów, elektronów i neu­ tronów w atomie danego pierwiastka, gdy dana jest liczba atomowa i masowa;
  • wyjaśnia związek pomiędzy podobieństwem właściwości pierwiastków zapisanych w tej samej grupie układu okresowego a budową atomów i liczbą elektronów walencyjnych;
  • definiuje pojęcie izotopu, wymienia dziedzi­ny życia, w których izotopy znalazły zasto­sowanie; wyjaśnia różnice w budowie ato­mów izotopów wodoru;
  • definiuje pojęcie masy atomowej (średnia mas atomów danego pierwiastka z uwzględ­nieniem jego składu izotopowego);
  • opisuje, czym różni się atom od cząsteczki; interpretuje zapisy H2, 2H, 2H2, itp.;
  • opisuje rolę elektronów walencyjnych w łą­czeniu się atomów;
  • na przykładzie cząsteczek H2, Cl2, N2, CO2, H2O, HCI, NH3 opisuje powstawanie wiązań ato­mowych (kowalencyjnych); zapisuje wzory sumaryczne i strukturalne tych cząsteczek;
  • definiuje pojęcie jonów i opisuje jak pow­stają; zapisuje elektronowo mechanizm po­ wstawania jonów, na przykładzie Na, Mg, Al, Cl, S; opisuje powstawanie wiązania jo­nowego;
  • porównuje właściwości związków kowalen­cyjnych i jonowych (stan skupienia, rozpusz­czalność w wodzie, temperatury topnienia i wrzenia);
  • definiuje pojęcie wartościowości jako liczby wiązań, które tworzy atom łącząc się z ato­mami innych pierwiastków; odczytuje z ukła­du okresowego wartościowość maksymalną dla pierwiastków grup 1., 2., 13., 14., 15., 16. i 17. (względem tlenu i wodoru);
  • rysuje wzór strukturalny cząsteczki związku dwupierwiastkowego (o wiązaniach kowa­lencyjnych)  o  znanych  wartościowościach pierwiastków;
  • ustala dla prostych związków dwupierwiastkowych, na przykładzie tlenków: nazwę na podstawie wzoru sumarycznego; wzór su­maryczny na podstawie nazwy; wzór suma­ryczny na podstawie wartościowości.

3. Reakcje chemiczne. Uczeń:

  • opisuje różnice w przebiegu zjawiska fizycz­nego i reakcji chemicznej; podaje przykłady zjawisk fizycznych i reakcji chemicznych za­ chodzących w otoczeniu człowieka; planuje i wykonuje doświadczenia ilustrujące zjawi­sko fizyczne i reakcję chemiczną;
  • opisuje,   na  czym  polega  reakcja  syntezy, analizy i  wymiany;  podaje przykłady róż­nych typów reakcji i zapisuje odpowiednie równania;  wskazuje substraty i  produkty; dobiera współczynniki w równaniach reakcji chemicznych; obserwuje doświadczenia ilu­strujące typy reakcji i formułuje wnioski;
  • definiuje pojęcia: reakcje egzoenergetyczne (jako   reakcje   którym   towarzyszy wydzie­lanie się energii do otoczenia, np. procesy spalania)   i   reakcje endoenergetyczne  (do przebiegu   których   energia   musi   być  do­starczona, np. procesy rozkładu - pieczenie ciasta);
  • oblicza masy cząsteczkowe prostych związ­ków chemicznych; dokonuje prostych obli­czeń związanych z zastosowaniem prawa stałości składu i prawa zachowania masy.

4.  Powietrze i inne gazy. Uczeń:

  • wykonuje   doświadczenie   potwierdzające, że powietrze jest mieszaniną; opisuje skład i właściwości powietrza;
  • opisuje właściwości  fizyczne  i   chemiczne azotu, tlenu, wodoru, tlenku węgla(IV); od­ czytuje z układu okresowego pierwiastków i innych źródeł wiedzy informacje o azocie, tlenie i wodorze; planuje i/lub wykonuje do­ świadczenia dotyczące badania właściwości wymienionych gazów;
  • wyjaśnia, dlaczego gazy szlachetne są bar­dzo  mało  aktywne chemicznie;  wymienia ich zastosowania;
  • pisze równania  reakcji  otrzymywania: tle­ nu, wodoru i tlenku węgla(IV) (np. rozkład wody pod wpływem prądu elektrycznego, spalanie węgla);
  • opisuje, na czym polega powstawanie dziu­ry ozonowej; proponuje sposoby zapobiega­nia jej powiększaniu;
  • opisuje obieg tlenu w przyrodzie;
  • opisuje rdzewienie żelaza i proponuje spo­soby zabezpieczania produktów zawierają­cych w swoim składzie żelazo przed rdze­wieniem;
  • wymienia   zastosowania   tlenków  wapnia, żelaza, glinu;
  • planuje i wykonuje doświadczenie pozwala­jące wykryć CO2 w powietrzu wydychanym z płuc;
  • wymienia źródła, rodzaje i skutki zanieczysz­czeń powietrza; planuje sposób postępo­wania pozwalający chronić powietrze przed zanieczyszczeniami.

5.  Woda i roztwory wodne. Uczeń:

  • bada zdolność do rozpuszczania się różnych substancji w wodzie;
  • opisuje budowę cząsteczki wody; wyjaśnia dlaczego woda dla jednych substancji jest rozpuszczalnikiem a dla innych nie; poda­ je przykłady substancji, które rozpuszczają się w wodzie, tworząc roztwory właściwe; podaje przykłady substancji, które nie roz­puszczają się w wodzie,  tworząc  koloidy i zawiesiny;
  • planuje i wykonuje doświadczenia wykazu­jące wpływ różnych czynników na szybkość rozpuszczania substancji stałych w wodzie;
  • opisuje różnice pomiędzy roztworem roz­cieńczonym, stężonym, nasyconym i niena­syconym;
  • odczytuje rozpuszczalność substancji z wy­ kresu jej rozpuszczalności; oblicza ilość sub­stancji, którą można rozpuścić w określonej ilości wody w podanej temperaturze;
  • prowadzi obliczenia z wykorzystaniem po­jęć: stężenie procentowe, masa substancji, masa rozpuszczalnika, masa roztworu, gę­stość; oblicza stężenie procentowe roztwo­ru nasyconego w danej temperaturze (z wy­ korzystaniem wykresu rozpuszczalności);
  • proponuje sposoby racjonalnego gospoda­rowania wodą.

6.  Kwasy i zasady. Uczeń:

  • definiuje pojęcia: wodorotlenku, kwasu; roz­różnia pojęcia wodorotlenek i zasada; zapi­suje wzory sumaryczne najprostszych wo­dorotlenków: NaOH, KOH, Ca(OH)2, AI(OH)3 i kwasów: HCI, H2SO4, H2SO3, HNO3, H2CO3, H3PO4, H2S;
  • opisuje budowę wodorotlenków i kwasów;
  • planuje i/lub wykonuje doświadczenia, w wy­niku  których  można otrzymać wodorotle­nek, kwas beztlenowy i tlenowy (np. NaOH, Ca(OH)2, AI(OH)3, HCI, H2SO3); zapisuje od­powiednie równania reakcji;
  • opisuje właściwości i wynikające z nich zasto­sowania niektórych wodorotlenków i kwasów;
  • wyjaśnia, na czym polega dysocjacja elektro­lityczna zasad i kwasów; zapisuje równania dysocjacji elektrolitycznej zasad i kwasów; definiuje kwasy i zasady (zgodnie z teorią Arrheniusa);
  • wskazuje na zastosowania wskaźników (fenoloftaleiny, wskaźnika uniwersalnego); roz­różnia doświadczalnie kwasy i zasady za po­ mocą wskaźników;
  • wymienia rodzaje odczynu roztworu i przy­ czyny  odczynu   kwasowego,   zasadowego i obojętnego;
  • interpretuje wartość pH w ujęciu jakościo­wym (odczyn kwasowy, zasadowy, obojęt­ny); wykonuje doświadczenie, które pozwoli zbadać pH produktów występujących w ży­ciu codziennym człowieka (żywność, środki czystości itp.);
  • analizuje   proces   powstawania   kwaśnych opadów i  skutki  ich działania;  proponuje sposoby ograniczające ich powstawanie.

7.  Sole. Uczeń:

  • wykonuje doświadczenie i wyjaśnia przebieg reakcji zobojętniania (np. HCI + NaOH);
  • pisze   wzory   sumaryczne   soli:   chlorków, siarczanów(VI),    azotanów(V),    węglanów, fosforanów(V),   siarczków;   tworzy   nazwy soli na podstawie wzorów i odwrotnie;
  • pisze równania reakcji dysocjacji elektroli­tycznej wybranych soli;
  • pisze równania  reakcji  otrzymywania  soli (reakcje:   kwas   +   wodorotlenek   metalu. kwas + tlenek metalu, kwas + metal, wo­dorotlenek metalu + tlenek niemetalu);
  • wyjaśnia pojęcie reakcji strąceniowej; pro­jektuje i wykonuje doświadczenie pozwala­jące otrzymywać sole w reakcjach strąceniowych i pisze odpowiednie równania reakcji w sposób cząsteczkowy i jonowy; na pod­ stawie tabeli rozpuszczalności soli i wodo­rotlenków wnioskuje o wyniku reakcji strą­ceniowej;
  • wymienia zastosowania najważniejszych soli: węglanów, azotanów(V), siarczanów(VI), fos­foranów i chlorków.

8.  Węgiel i jego związki z wodorem. Uczeń:

  • wymienia naturalne źródła węglowodorów;
  • definiuje  pojęcia:  węglowodory  nasycone i nienasycone;
  • tworzy wzór ogólny szeregu homologiczne­ go alkanów (na podstawie wzorów trzech kolejnych alkanów) i układa wzór sumarycz­ny alkanu o podanej liczbie atomów węgla; rysuje wzory strukturalne i półstrukturalne alkanów;
  • obserwuje  i   opisuje właściwości   fizyczne i chemiczne (reakcje spalania) alkanów na przykładzie metanu i etanu;
  • wyjaśnia zależność pomiędzy długością łań­ cucha węglowego a stanem skupienia al­ kanu;
  • podaje wzory ogólne szeregów homologicz­nych alkenów i alki nów; podaje zasady two­rzenia nazw alkenów i alkinów w oparciu o nazwy alkanów;
  • opisuje   właściwości   (spalanie,   przyłącza­ nie bromu i wodoru) i zastosowania etenu i etynu;
  • projektuje doświadczenie pozwalające od­ różnić węglowodory nasycone od nienasyco­nych;
  • zapisuje równanie reakcji polimeryzacji ete­ nu; opisuje właściwości i zastosowania poli­etylenu.

9.  Pochodne węglowodorów. Substancje che­miczne o znaczeniu biologicznym. Uczeń:

  • tworzy nazwy prostych alkoholi i pisze ich wzory sumaryczne i strukturalne;
  • bada właściwości etanolu; opisuje właści­wości i zastosowania metanolu i etanolu; zapisuje równania reakcji spalania metanolu i etanolu; opisuje negatywne skutki działa­nia alkoholu etylowego na organizm ludzki;
  • zapisuje wzór sumaryczny i strukturalny glicerolu; bada i opisuje właściwości glicerolu i wymienia jego zastosowania;
  • podaje   przykłady   kwasów   organicznych występujących w przyrodzie i wymienia ich zastosowania;  pisze wzory prostych  kwa­ sów karboksylowych i podaje ich nazwy zwy­czajowe i systematyczne;
  • bada i opisuje właściwości kwasu octowego (reakcja  dysocjacji  elektrolitycznej,  reakcja z zasadami, metalami i tlenkami metali);
  • wyjaśnia,  na czym  polega  reakcja estryfikacji; zapisuje równania  reakcji  pomiędzy prostymi  kwasami  karboksylowymi  i alko­ holami     jednowodorotlenowymi;     tworzy nazwy estrów pochodzących od podanych nazw kwasów i alkoholi; planuje i wykonuje doświadczenie pozwalające otrzymać ester o podanej nazwie;
  • opisuje właściwości estrów w aspekcie ich zastosowań;
  • podaje nazwy wyższych  kwasów karbok­sylowych nasyconych (palmitynowy, steary­nowy) i nienasyconych (oleinowy) i zapisuje ich wzory;
  • opisuje    właściwości     długołańcuchowych kwasów karboksylowych; projektuje doświadczenie, które pozwoli odróżnić kwas oleino­ wy od palmitynowego lub stearynowego;
  • klasyfikuje tłuszcze pod względem pocho­dzenia, stanu skupienia i charakteru chemicz­nego; opisuje właściwości fizyczne tłuszczów; projektuje doświadczenie pozwalające odróż­nić tłuszcz nienasycony od nasyconego;
  • opisuje budowę i właściwości fizyczne i che­miczne pochodnych węglowodorów zawie­rających azot na przykładzie amin (metyloaminy) i aminokwasów (glicyny);
  • wymienia pierwiastki, których atomy wcho­dzą w skład cząsteczek białek; definiuje biał­ka jako związki powstające z aminokwasów;
  • bada zachowanie się białka pod wpływem ogrzewania,   stężonego   etanolu,   kwasów i zasad, soli metali ciężkich (np. CuSO4) i soli kuchennej; opisuje różnice w przebiegu denaturacji i koagulacji białek; wylicza czyn­niki,  które wywołują te procesy; wykrywa obecność   białka   w   różnych   produktach spożywczych;
  • wymienia pierwiastki, których atomy wcho­dzą w skład cząsteczek cukrów; dokonuje podziału cukrów na proste i złożone;
  • podaje wzór sumaryczny glukozy i fruktozy; bada i opisuje właściwości fizyczne glukozy; wskazuje na jej zastosowania;
  • podaje wzór sumaryczny sacharozy;  bada i   opisuje właściwości  fizyczne  sacharozy; wskazuje na jej zastosowania; zapisuje rów­nanie reakcji sacharozy z wodą (za pomocą wzorów sumarycznych);
  • opisuje   występowanie   skrobi   i   celulozy w   przyrodzie;   podaje  wzory  sumaryczne tych   związków;   wymienia   różnice  w  ich właściwościach; opisuje znaczenie i zastosowania tych cukrów; wykrywa obecność skrobi w różnych produktach spożywczych.
Załączniki:
Pobierz plik (Chemia.pdf)Chemia.pdf[ ]309 kB

Spacer po Gimnazjum

Prezentacja szkoły

Zapraszamy na wirtualną wycieczkę. Zobacz, jak wygląda nasza szkoła!

language classes

 

Więcej...